روش های رطوبت گیری

پرسشی که در این مرحله به ذهن می رسد آن است که در محیط مرطوبی مانند استخر، چه روش هایی برای رطوبت گیری از هوای داخل استخر وجود دارد؟ به طور کلی، روش های مختلفی برای کنترل رطوبت در استخرها وجود دارد که هریک از آن ها مزایا و معایب خاص خود را دارند. در هر صورت طراح باید بر مبنای شرایط پروژه و اهداف طراحی بهترین انتخاب را انجام دهد.

به طور کلی، رطوبت گیری از هوا به یکی از دو روش زیر امکان پذیر است:

1. رطوبت گیری با استفاده از نمک های جاذب رطوبت

2. رطوبت گیری با استفاده از سطوح سرد (سیستم رطوبت گیری مکانیکی)

یکی از روش های رطوبت گیری، استفاده از نمک های جاذب رطوبت است. نمک های جاذب رطوبت(مانند انواع سیلیکات ها) تمایل زیادی به جذب رطوبت دارند. این نمک ها پس از جذب رطوبت به اشباع رسیده و قابلیت جذب رطوبت خود را از دست می دهند و برای استفاده مجدد باید آن ها را به نحوی احیا کرد.یکی از روش های احیای مواد جاذب رطوبت استفاده از تجهیزات متخلخل و گرمایش است. چرخ لاه زنبوری یکی از تجهیزات رطوبت گیری به شمار می رود که سطحی آغشته به سیلیکاژل دارد. با قرار گیری این وسیله در برابر مسیر عبور هوا، رطوبت موجود در آن جذب می شود. این چرخ که از زرق های جاذب و در ضخامت های مختلف ساخته می شود، به وسیله یک الکترو موتور به گردش درمی آید و همزمان هوای مرطوب از میان روزنه های آغشته به سیلیکاژل آن عبور می کند.ساختار چرخ های لانه زنبوری به گونه ای است که همواره یک چهارم از این چرخ به هنگام چرخش در معرض گرمای حاصل از یک گرمکن برقی قرار می گیرد.به این ترتیب، در هربار گردش، یک چهارم از سطحی که به دلیل جذب رطوبت اشباع شده است با قرار گیری در مجاورت سطح گرم مجددا احیا می شود و سه چهارم دیگر عمل رطوبت گیری را انجام می دهد.