استخر ها در گذر تاریخ

در روم و یونان باستان از استخرهای مصنوعی برای مقاصد ورزشی و نظامی و به منظور آموزش مهارت های آبی استفاده می شد. امپراطورهای روم باستان در کاخ های خود استخرهای شنایی می ساختند که در آن ها ماهی های مختلفی وجود داشت. از دیدگاه واژه شناسی نیز«pool»یا استخر از واژه لاتین «piscina» به معنای حوض نگهداری ماهی یا حوض شنا گرفته شده است. در فرهنگ واژگان فارسی نیز «استخر» به معنای آبگیر، تالاب و حوض بزرگی که آب بسیار در آن جمع می شود آمده است. در لغت نامه مرحوم علی اکبر دهخدا نیز علاوه بر معانی یاد شده به این نکته اشاره شده است که استخر نام یکی از مشهورترین و بزرگترین شهر های تاریخی ایران بوده است. که در دوازده فرسخی شمال شرقی شیراز(شش کیلومتری تخت جمشید)قرار داشته است. مورخین، بنیانگذار این شهر را اصطخر،پسر طهمورث،پادشاه ایران می دانند.برخی بر این عقیده اند که نام این شهر را احتمالا به دلیل وجود آبگیر یا تالاب بزرگی که در آن منظقه قرار داشته است، استخر نهاده بودند. شکل قدیمی این واژه که بیشتر در موتون عربی مورد استفاده قرار می گرفته به صورت«اصطرخ»و گاهی«ستخر» بوده است که در گذر تاریخ در نهایت به شکل کنونی «استخر» آمده است.

استخرها از دیدگاه های مختلف به گروه های متفتوتی تقسیم بندی می شوند.در حال حاضر با پیشرفت های روز افزون در زمینه های فناوری،مواد و روش های ساخت،هرروزه شاهد روش های جدیدی برای ساخت استخر ها هستیم. از یک دیدگاه می توان استخر ها را از نظر نوع کاربری تقسیم بندی کرد. از دیدگاهی دیگر، جنس سازه استخر نسبت به زمین مبنای این تقسیم بندی خواهد بود.در هر صورت، تقسیم بندی استخرها از دیدگاه های مختلفی امکان پذیر است. در این بخش متداول ترین انواع استخرها را معرفی می کنیم.سایر انواع استخرها نیز ممکن است به صورت ترکیبی از انواع معرفی شده و یا برمبنای همین الگوها طراحی و ساخته شوند.

استخرها از دیدگاه کاربری می توان در گروه های زیر طبقه بندی نمود:

. استخرهای اقیانوسی                    . استخر های خصوصی

. استخرهای عمومی                       . استخرهای قهرمانی

. استخرهای تمرینی                        . استخرهای درمانی

. آبگیرهای طبیعی یا استخرهای بیکران